Müessif

Kullanım örneği

Hilaf-ı kaide olarak görülmüş isede müessif bir netice hasıl itmiyordu. Çünkü ben son derece telaş ile çocuğu tekdîr ve tevbih idiyordum. Bazen kulağını bile çekerek ağlatıyor ve nasihatler viriyordum. Mağaza müstahdemini – hiç şübhe itmiyerek çocuğu himayeye kalkışıyorlar ve “Ne bilsin zavallı çocuk daha pek küçük. Bunu da oyuncak zan itdi. Mazur kusuruna bakmayınız madam” diyorlardı. İşte şu tasvir itdiğim usul sayesinde neler aşırdık neler? … madam ki ele geçdim. Her cürmümü i’tiraf ideceğim. Dört sene zarfında – zan idiyorum ki- bin beş yüz kadar dilenci çocuğuna yan kesiciliği ve hırsızlığı talime muvaffak oldum. İş o hale geldi ki dilenciler benden çocukları içün yevmiye aldıkları gibi bilakis onları yanıma almak içün yalvarıyorlardı. İşte usulün biri bu. Dilenciliğe gelince bunun içünde yeni bir tedbir keşf itmiş idim. Emin olunuz ki dilencilik, yan kesicilik ve hırsızlık içünde gazete mütaalası lazımdır. Yalnız ben bundan nasıl istifade itmiş idim. … mahsus salon gazeteleri zengin aileler arasındaki tevellüdatı neşr iderler. Ben bunların birinde zengin bir banker veya tacirin çocuğu -hususiyle ilk çocuğu- dünyaya geldiğini okuyunca henüz valide olan zengin kadının şefkat maderanesinden istifadeye … iderim. Hemen dilenciler arasında yeni doğmuş bir çocuk bularak bunu paçavralardan ibaret bir kundak içine kor. Odamdaki eşyayı harice çıkarır. Camın birini bililtizâm kırar. Yırtık pırtık bir elbisede giyerek pejmurde bir yatağa uzanır. Çocuğu da yanıma alırdım. Kendime şu suretle bir fakir lahusa süsünü virdikden sonra zengin valideye şu mailde bir mektub gönderir idim: “Madam, bir melek gibi güzel, mini minicik bir yavruya malik olduğunuzdan dolayı bahtiyarsınız. Ah kim bilir şimdi çocuğunuzu müsterih, beşûş ve herşeye malik olmakdan mütevellid bir saadet içinde gördükce ne kadar seviniyorsunuz. Eminimki bu kıymetli yavrunuz süslü bir beşikde, kuş tüyünden bir yatak içinde uzanmış bulunuyor. Halbuki zavallı benim.. Henüz dünyaya gelen bedbaht çocuğum.. Pılı pırtı içinde.. Soğuk bir odada talan ve küryan bir halde. Çünkü ben fakir, bikes, ekmeksiz kalmış, iğfal idilmiş bir zavallı kadınım. Kendimin hayatını düşünüyorum.. Fakat yavrucağımı kurtarmak isterim. Ben de bir valideyim madam. Eğer südcü bana yirmi gün veresiye süd verseydi bilki nefsimi bu kadar pâmâl tahkîr iderek dilenmeyecek idim. Fakat ne yapayım? Ciğerparemin hayatını kurtarmak içün el açmağa ve sizin gibi saf, merhametli, henüz evladı malikiyet bahtiyarlığına nail olmuş, alicenab bir validenin re’fet ve mürüvvetine … itmeğe mecburum. Bu acı günleri geçirmek, çalışabilecek bir hale gelebilmek ve evladımı pençe-i mevtden kurtarmak içün bana lütuf idiniz, merhamet idiniz. Mahall-i ikametim şudur…”